สถานที่แห่งอุดมคติ

โลกอาจจะดูงดงาม...
เมื่อเธอหลับอยู่ในความฝันแห่งความรัก
แต่โลกยามตื่นยังอยากกล่าวคำทายทัก
...กับดอกไม้
จะซ่อนตัวในกลีบเลี้ยง
หลบเลี่ยงโลกความจริงไปใย
แม้ความฝันนั้นละไม
แต่ธรรมดาของดอกไม้ต้องผลิบาน
อยากเห็นดอกไม้แย้มกลีบใต้แสงตะวัน
แข็งแรงและอดทนฝ่าฟัน
รอถึงวันแดดร้อนและลมฝนพ้นผ่าน
ตื่นเถอะนะดอกไม้
อย่ามัวแต่หลับฝันถึงวันวาน
เมื่อได้รู้จักความร้าวราน
แล้วเธอก็จะรู้ว่าความหวานนั้นมีอยู่จริง

.........................................

ฉันหยิบมาจากบทกวีบทเก่าที่เคยเขียนให้เพื่อนที่จมอยู่กับความหลัง
แล้วฉันก็หยิบมาให้ตัวเองอ่านวันนี้
อ่ะ ตื่นๆๆๆๆ ตื่นเสียที