สถานที่แห่งอุดมคติ

ฉันไปกินไอศครีมมาสามวันซ้อนหล่ะ
เพิ่งมาเรียบเรียงความคิดได้ในวันนี้ว่า ดีจังที่กินได้เกือบปกติแล้ว
(จริงๆไอ้ที่ทำ คนปกติเขาไม่ทำกันต่างหาก)

ที่สำคัญ ฉันเริ่มเลิกอยากคว่ำโต๊ะเมื่อไปกินข้าวกับหมายเลขต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ว้าว เป็นนิมิตรหมายที่ดีว่าไหม ฉันใกล้จะหายดีแล้วจริงๆ
ฉันเรียนรู้ที่จะรู้สึกกับคนพวกนั้นแบบเพื่อน
เวลาไปกินข้าวกับเพื่อน ถ้าเพื่อนพูดไม่เพราะกับเด็กเสิร์ฟ
...ฉันก็แค่บ่นว่าอย่าทำกับคนอื่นแบบนั้นแม้ว่าเขาเป็นผู้ให้บริการ
ไม่ได้หงุดหงิดอยากล้มโต๊ะตลอดเวลา
เพราะรู้สึกว่าที่เขาทำแบบนั้นเพราะเขาเป็นคนที่ไม่ใช่ นิสัยไม่ดี

บางทีเราควรจะเรียนรู้ที่จะบอกเล่าความรู้สึกกับคนรอบตัวบ้าง

ไม่หรอก ฉันไม่ได้กำลังมีความรัก
แต่รู้สึกว่าในการกินไอศครีมมันมีศิลปะของตัวมันเอง
มีบางคนที่ฉันรู้จัก
ไม่รู้ว่าเราสามารถเปลี่ยนรสไอศครีมตามใจได้แม้ว่าจะเลือกแบบตามรูป

"แล้วไม่เคยกินรสอื่นเลยอ่ะ"

"ไม่ ผมก็แค่กินของหวาน"

"บ้า มันต้องเลือกรสไอศครีมให้เข้ากัน
..อย่างเราจะไม่กินไอศครีมรสมันเลี่ยนๆด้วยกัน
อาจจะแทรกเชอเบทส้ม หรือมะนาว ในไอศครีมที่มันเบสวนิลาหวานๆ
อย่างช็อกโกแล็ตมันก็มีหลายแบบนะ เราชอบให้มันขมไปเลยมากกว่า
แล้วทานกับไอศครีมที่หวานจัดๆ
หรือถ้าจะทานชาเขียว เราแนะนำให้ทานกับวนิลาเบาๆ จะได้ไม่กลบกลิ่นหอม
..ตกลงเธอกินแบบไหน"

"เอาแบบในรูปนั่นแหล่ะ ของคุณเลือกแบบหวานๆหน่อยสิ"

"ของพี่ทำไมต้องกินหวานๆ"

"เป็นคุณหน่ะมันเหนื่อย ดูหนังก็เศร้า กินไอศครีมก็ต้องวุ่นวายเลือกรส"

เอิ๊ก ๆ

สิ่งที่เพิ่งค้นพบจากบันทึกประจำวันอีกอย่างคือ
..กินไอศครีมรสเดียวกันและแบบเดียวกันทั้งสามวัน
ฟรอส ช็อค มอลต์ ไอศครีมรสสตอร์เบอรี่ชีสเค้กกับทิน มินต์

งืมๆๆ อยากกินฮาเก้นดาส(แบบที่มีคนเลี้ยง)

แต่ก็นั่นแหล่ะ บางทีฉันอาจจะเป็นสิงโตสีเงินที่ต้องใช้ชีวิตโดดเดี่ยว ไม่เหมาะกับความรักหรอก

เอากลอนเก่าๆมาฝาก เขียนเมื่อนานมากแล้ว
ไม่มีนัยยะสำคัญใดๆทางโรคหัวใจ

"อยากรู้
ว่ากฎเกณฑ์การจับคู่อยู่ตรงไหน
อยู่ตรงที่ความเหมือนกันความเข้าใจ
หรือเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายในความต่างกัน

แค่อยากรู้
ระยะห่างจากตรงที่เธอยืนอยู่กับตัวฉัน
ต้องขยับไปทางไหนถึงจะใจตรงกัน
แรงดึงดูดจึงจะสัมพันธ์กับแรงหนีศูนย์กลาง"