RED : แทกที่ไม่ได้รับเชิญ กี๊ซ
posted on 14 Jan 2007 19:02 by sokissme in Red-Interviewer
โอวว นานมากแล้วที่ฉันไม่ได้ sign in เข้ามาในบล็อกนี้
วันนี้ฉันอยากเล่นแทกขึ้นมาเฉย ๆ แม้จะไม่มีคนมาแทก 5555
(ความจริงถูกแทกอีกบล็อกหนึ่ง แต่ไม่อยากเล่น เลยไม่เล่นซะอย่างนั้น--- ไอ้บ้า!)
1.นี่มันบล็อกของใครกันแน่เนี่ย!! - ไม่ต้องแปลกใจที่สำนวนของบล็อกนี้แปลกไปมาก เหมือนไม่ใช่บล็อก so kiss me ที่ละเมียดละไมเหมือนเดิม เป็นเหตุผลที่บางคนอาจจะรู้ และบางคนอาจไม่รู้ บล็อกนี้โดยเริ่มแรกเป็นของคนสามคน เกิดจากเพื่อนแสนดีในโลกเสมือนที่ชักชวนว่าเรามาสร้างครอบครัวกันเถอะ แล้วก็ตั้งชื่อบล็อกว่า PLATONIC PLACE สถานที่ซึ่งเป็นแหล่งซุกซ่อนความเจ็บปวดทุกประการของพวกเรา 3 คนเอาไว้
..ที่ PLATONIC PLACE เราแบ่งห้องเอาไว้ 3 ห้อง ห้องแรกทาสีส้ม เธอตั้งชื่อห้องของตัวเองว่า ORENGEห้องที่สองทาสีฟ้า BLUE ที่ภายในบรรจุภาพถ่าย เพลงเศร้า และเรื่องราวของหัวใจ -_-' ห้องที่สามคือห้องของฉันเอง RED ถ้าเป็นห้องจริง ๆ คงเป็นห้องร้างที่น่าสงสารเพราะอิฉันแทบไม่ได้กลับมาที่บ้านหลังนี้เลย
2.เช็คเมลล์คนอื่นหน้าด้าน ๆ - หลังจากเกริ่นที่มาที่ไป ก็ขอเข้าเรื่องเลวร้ายของตัวเองล้วน ๆ กี๊ซ (อุทานได้วัยรุ่นมาก)
เรื่องเลวร้ายแรก อิฉันรู้พาสเวิร์ดอีเมลล์ผู้ชายคนนึงเมื่อ 2 ปีก่อน ผู้ชายนายนั้นใช้ให้อิฉันเช็คเมลล์ให้ แต่ตอนเช็คให้อิฉันก็ทำเป็นจำพาสเวิร์ดไม่ได้ ต้องถามพาสเวิร์ดก่อนทุกครั้งที่เขาใช้ ...แต่ที่ไหนได้ อิฉันแอบจดพาสเวิร์ดไว้ตั้งกะครั้งแรกที่เขาบอกแล้ว หลังจากนั้นอิฉันก็ลักลอบเช็คเมลล์นั้นมาตลอด ทำให้รู้ความเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้ามตลอดเวลา ฉันแอบเห็นอีเมลล์จากผู้หญิงแปลกชื่อเข้ามาในเมลล์นั้นบ่อย ๆ ด้วยคำพูดเดิม ๆ -- "ขอบคุณสำหรับแมสเสจน่ารัก ๆ กับการโทรมาคุยสม่ำเสมอนะคะ" -- "ทานข้าวมาก ๆ นะคะ รักษาสุขภาพด้วยล่ะ" -- "โปสการ์ดน่ารักมากค่ะ นอนหลับฝันดีนะคะพี่..." -- อิฉันพบว่าผู้ชายคนนี้ดอดไปอ่อยผู้หญิงไว้หลายคน และประพฤติตนในแบบเดิม ๆ คือเริ่มจากการทำความรู้จัก ขอเบอร์โทร แมสเสจหวาน ๆ มาหาทุกคืน โทรมาคุยบ่อย ๆ ทำให้เรารู้สึกว่าเราสำคัญกับเขามาก เขียนโปสการ์ดมาหาบ่อย ๆ แล้วพอทำไปได้ซักพัก เขาจะเบื่อและเลิกติดต่อมา หายไปเฉย ๆ โทรไปก็ไม่รับสาย แล้วไปเริ่มพฤติกรรมเก่า ๆ กับผู้หญิงรายใหม่ ฮามาก ตอนนั้นอิฉันเซถลาไปพักใหญ่ แล้วก็ตั้งตัวได้ จากนั้นมาอิฉันเลิกติดต่อทุกทางกับเขา แต่แอบเช็คเมลล์เกือบทุกวัน อ่านมันเข้าไป อ่านแต่ไม่ทำอะไรมากกว่านั้นนะ แค่เอามาเมาท์กับเพื่อนให้แสบ ๆ คัน ๆ เล่น ว่าคนแบบนี้มันก็มีด้วยโว๊ย
ผ่านมา 2 ปีไวเหมือนโกหก อิฉันยังอ่านเมลล์มันอยู่เลย รู้เรื่องผู้หญิงทุกคนของมัน รู้เรื่องราวในชีวิตของมันบ้างเท่าที่ได้อ่านเมลล์สาว ๆ นี่ถ้ามันรู้ มันคงโกรธตายเลย แต่ก็ไม่แน่หรอก คนอย่างมันอาจจะชอบทำตัวสำคัญ อยากให้คนมาอยากรู้เรื่องของมันเล่นก็ได้เนอะ อิอิ เช็คกันต่อไป
ปล.ของข้อ 2 วันเกิดของมัน อิฉันเคยส่งหนังสือควายให้กำเนิดคนให้เป็นของขวัญ เพราะคิดว่ามันแปลกดี และเขาคงชอบ ที่ไหนได้ ผู้ชายที่รักความโรแมนติกซะเหลือเกินแบบมันโกรธเราซะไม่มี 55555555
3.บ้านที่ไม่เคยปิด - บ้านหลังเก่าของฉันไม่มีประตูหลังบ้าน เพราะฉะนั้นเราจะไม่เคยปิดประตูบ้านได้ครบทุกบานเลย เรานอนหลับได้ยังไงทั้ง ๆ ที่ประตูเปิดอยู่ตั้งหลายบาน เมื่อก่อนบ้านหลังค่อนข้างใหญ่ แต่มันเก่าแล้ว อยู่กันแบบสงบในชนบทด้วยละแวกบ้านเราไม่เคยถูกขโมยขึ้นบ้านจึงรู้สึกปลอดภัยไร้กังวล
นั่นส่งผลให้บ้านหลังใหม่ที่แม้มีประตูครบถ้วน ก็ยังถูกเปิดไว้ล่อขโมยซะอย่างงั้น ทุกวันนี้ต้องมีประตูสักบานไม่บานไหนก็บานหนึ่งถูกเปิดทิ้งไว้ กั้นไว้แต่มุ้งลวด สงสัยเขาคิดว่ายุงดุกว่าขโมย งุงิ
4.สมาธิสั้น - คงเป็นเพราะอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เป็นเวลานานหลายปี สมาธิของฉันจึงหดหายไปหมดแล้ว ฉันเลือกอ่านเฉพาะบล็อกที่เขียนสั้น ๆ รูปเยอะ ๆ เพลงเพราะ ๆ ฉันรู้สึกเศร้ามากกับนิสัยข้อนี้ของตัวเอง เพราะมันทำให้ฉันไม่ค่อยได้อ่านบล็อกที่เขียนดี ๆ ของเพื่อนตัวเองหลาย ๆ เอนทรีส์เพียงเพราะเหตุผลที่มันยาว -__-' แต่ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่อ่านตลอดไปหรอกนะ ฉันอยากอ่านมาก แต่จะอ่านมันในวันที่มีอารมณ์อ่านอะไรยาว ๆ เท่านั้น กำ -__-' เพื่อนคนหนึ่งดีกับฉันมาก ฉันชอบเธอ ฉันชอบตัวหนังสือของเธอ เธอเป็นนักเขียนได้สบาย ๆ และเธอก็คิดว่าฉันติดตามอ่านเสมอด้วย แต่ความจริงฉันอ่านล่าช้ากว่าที่เธออัพบล็อกมาก แหะ ๆ ก็มันยาวอ่ะ (ฉันอยากจะขอโทษเพื่อนเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไงแฮะ)
ซึ่งนั่นยังไม่รวมบล็อกของเพื่อนอีกหลายคนที่มักเขียนยาวมากกกกกกก
5.ฉันมักจะคิดไปเองว่า ใคร ๆ ก็ไม่ชอบช๊าน คนรอบตัวที่เห็นตัวเป็น ๆ ก็ไม่ชอบตู คนที่มองไม่เห็นในอินเตอร์เน็ตก็ยิ่งไม่ชอบตูใหญ่ เข้าไปในเว็บบอร์ดไหนก็ไม่มีใครรัก ไม่มีใครอยากคุยด้วย บางครั้งอารมณ์แบบนี้ทำให้ฉันอึดอัดมาก แต่บางทีฉันก็สำนึกได้ว่าฉันคิดไปเอง แต่ก็ยังกลับไปคิดแบบนั้นอีก กิ๊ซ เกลียดอารมณ์แบบนี้จัง
จบแทกห้วน ๆ
ขอแทกต่อไปที่ ORENGE และ BLUE ก็นี่มัน PLATONIC PLACE ของพวกเรานี่นา 5555
ชอบพาราด็อกซ์ฟ่ะ
edit @ 2007/01/14 19:54:58
edit @ 2007/01/14 19:59:47
เข้ามาแล้ว .. อ่านแล้ว

เธอเป็นใคร ตัวปลอมแหงๆ เอิ๊กๆ
ฉันสบายใจขึ้นมากว่ะหล่อน
ไว้จะเขียนเรื่องไปเที่ยวทางลัดไปหาดใหญ่กับมนุษย์ไฟฟ้าสีชมพูให้ฟัง
ส้มแก่
#1 By Platonic place on 2007-01-14 20:06